vollbringen czasownik vollbringt, vollbrachte, hat vollbracht dokonywać, spełniać, uskuteczniać, pot. wyczyniać; eine gute Tat vollbringen spełniać dobry uczynek |
Wunder das (PL die Wunder) także rel. cud; an ein Wunder grenzen graniczyć z cudem; Wunder der Natur cud natury; Wunder vollbringen czynić cuda; sein blaues Wunder erleben pot. przeżyć niemiłe zaskoczenie; kein Wunder, dass... nic dziwnego, że..., nie dziw, że... |
Zaproponuj hasło |
Podgląd propozycji |
Oceń Słownik |
Quiz - rodzajniki |
Odmiana czasowników |
Polityka prywatności i zasady korzystania
Ostatnia modyfikacja bazy wyrazów: 11-11-2024 01:27
Wesprzyj Słownik, przekaż datek autorowi!