bewaffnen czasownik bewaffnet, bewaffnete, hat bewaffnet zbroić; sich/jemanden bewaffnen zbroić się/kogoś |
waffnen czasownik waffnet, waffnete, hat gewaffnet zbroić |
armieren czasownik armiert, armierte, hat armiert mil. tech. zbroić; eine Festung mit Kanonen armieren zbroić twierdzę w armaty |
aufrüsten czasownik rüstet auf, rüstete auf, hat aufgerüstet montować, wznosić, stawiać, zbroić |
verbrechen czasownik verbricht, verbrach, hat verbrochen pot. przeskrobać, nabroić, zbroić, zmalować; ein Gedicht verbrechen żart. popełnić wiersz; was hat sie denn wieder verbrochen? cóż ona znowu przeskrobała? |
rüsten czasownik rüstet, rüstete, hat gerüstet przygotowywać, szykować, zbroić się; sich zur Reise rüsten szykować się do podróży; zum Krieg rüsten przygotowywać się do wojny, szykować się do wojny |
Zaproponuj hasło |
Podgląd propozycji |
Oceń Słownik |
Quiz - rodzajniki |
Odmiana czasowników |
Polityka prywatności i zasady korzystania
Ostatnia modyfikacja bazy wyrazów: 20-06-2024 09:17
Wesprzyj Słownik, przekaż datek autorowi!